ตามคำบอกเล่าของผู้เฒ่าผู้แก่ในหมู่บ้านเล่าว่า บ้านเมืองหลวงมีประวัติความเป็นมายาวนานนับตั้งแต่สมัยต้นกรุงรัตนโกสินทร์ ในช่วงเวลาดังกล่าว พื้นที่แห่งนี้เคยมีบทบาทเป็นส่วนหนึ่งของฐานทัพในการปราบปรามหัวเมืองในแถบภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนล่าง โดยมีเจ้าเมืองเป็นผู้นำทัพ และนำชัยชนะกลับมาได้สำเร็จ

ภายหลังจากเหตุการณ์ดังกล่าว ได้มีการจัดตั้งเมืองขึ้นในบริเวณนี้ โดยปรากฏเรื่องเล่าว่า เจ้าเมืองในขณะนั้นมีสนมหลายคน ซึ่งเกิดความขัดแย้งและไม่สามารถอยู่ร่วมกันได้อย่างราบรื่น จึงมีการแยกไปสร้างเมืองแห่งใหม่ทางทิศใต้ของเมืองเดิม ห่างออกไปประมาณ 1 กิโลเมตร เมืองทั้งสองแห่งถูกเรียกแตกต่างกันว่า "เมืองหลวง" และ "เมืองน้อย" อันมีที่มาจากการเปรียบถึงสถานะของภรรยาหลวงและภรรยารองในสมัยนั้น จากเรื่องเล่า จึงเชื่อกันว่าเป็นที่มาของชื่อหมู่บ้าน "บ้านเมืองหลวง" ซึ่งใช้เรียกขานสืบต่อมาจนถึงปัจจุบัน 

บ้านเมืองหลวง (หมู่ที่ 1, หมู่ที่ 2, หมู่ที่ 3) ตั้งอยู่ในพื้นที่องค์การบริหารส่วนท้องถิ่นเมืองหลวง อำเภอห้วยทับทัน จังหวัดศรีสะเกษ โดยมีลักษณะภูมิประเทศเป็นที่ราบสูง พื้นที่โดยทั่วไปมีสภาพดินเป็นดินร่วนปนทราย บางส่วนเป็นดินร่วนและดินเหนียว ซึ่งเอื้อต่อการประกอบอาชีพเกษตรกรรมและการใช้ประโยชน์จากทรัพยากรธรรมชาติ

อาณาเขตติดต่อ

• ทิศเหนือ ติดต่อกับ องค์การบริหารส่วนตำบลห้วยทับทัน อำเภอห้วยทับทัน
• ทิศใต้ ติดต่อกับ องค์การบริหารส่วนตำบลกล้วยกว้าง อำเภอห้วยทับทัน
• ทิศตะวันออก ติดต่อกับ องค์การบริหารส่วนตำบลทุ่งไชย
• ทิศตะวันตก ติดต่อกับ เทศบาลตำบลหมื่นศรี อำเภอสำโรงทาบ

ลักษณะภูมิอากาศ บ้านเมืองหลวงมีลักษณะอากาศที่ร้อนชื้นซึ่งประกอบด้วย 3 ฤดู ดังนี้

• ฤดูฝน เริ่มตั้งแต่เดือนกลางพฤษภาคมถึงกลางเดือนตุลาคม ได้รับอิทธิพลจากลมมรสุมตะวันตกเฉียงใต้พัดนำความชื้นจากทะเลอันดามันและอ่าวไทยเข้ามาปกคลุม ทำให้เริ่มมีฝนตกชุกตั้งแต่กลางเดือนพฤษภาคมถึงกลางเดือนมิถุนายน หลังจากนั้นไปจนถึงเดือนกรกฎาคมฝนจะลดน้อยลง บางวันอาจไม่มีฝนตกเลย
• ฤดูหนาว เริ่มตั้งแต่กลางเดือนตุลาคมถึงกลางเดือนกุมภาพันธ์ ฤดูนี้จังหวัดศรีสะเกษได้รับอิทธิพลจากลมมรสุมตะวันออกเฉียงเหนือ มีลักษณะอากาศแห้งและเย็น โดยมีอากาศหนาวเย็นที่สุดในช่วงเดือนธันวาคมถึงมกราคม อุณหภูมิต่ำสุดเฉลี่ยได้ 17.3 องศาเซลเซียส
• ฤดูร้อน กลางเดือนกุมภาพันธ์ถึงกลางเดือนพฤษภาคม มีอากาศร้อนโดยทั่วไป ในบางวันมีอากาศร้อนจัดสามารถวัดอุณหภูมิได้สูงถึง 40 องศาเซลเซียส

ด้วยความอุดมสมบูรณ์ของภูมิประเทศและสภาพภูมิอากาศที่เหมาะสม พื้นที่แห่งนี้จึงเอื้อต่อการผลิตผ้าไหมเก็บบ้านเมืองหลวง โดยเฉพาะการเจริญเติบโตของต้นมะเกลือที่ขึ้นตามธรรมชาติในหมู่บ้าน อีกทั้งดินโคลนจากแหล่งน้ำธรรมชาติยังมีคุณสมบัติช่วยให้สีย้อมติดผ้าได้ดี ส่งผลให้ผ้าไหมที่ผลิตได้มีสีดำสนิท อันเป็นอัตลักษณ์ที่สำคัญของผลิตภัณฑ์ผ้าไหมในบ้านเมืองหลวง

แหล่งน้ำที่สำคัญ โดยบ้านเมืองหลวงมีแหล่งน้ำธรรมชาติที่สำคัญไหลผ่าน ได้แก่

• หนองน้ำลิ้นจี่
• หนองสระซาวายซอ
• หนองสระหว้า
• หนองตาทอง
• หนองเก่าเมืองหลวง

ทรัพยากรธรรมชาติที่สำคัญ ภายในหมู่บ้านเมืองหลวงมีต้นมะขามขนาดใหญ่ ซึ่งมีลำต้นกว้างประมาณ 4 คนโอบ โดยสันนิษฐานว่าต้นมะขามต้นดังกล่าวมีอายุยาวนานตั้งแต่ช่วงเริ่มก่อตั้งหมู่บ้าน คนในชุมชนมีความเชื่อร่วมกันว่าไม่ควรตัดต้นไม้ใหญ่ เว้นแต่ต้นไม้นั้นจะล้มตายลงเองตามธรรมชาติ จึงจะสามารถดำเนินการตัดได้ ความเชื่อนี้สะท้อนถึงความสัมพันธ์ระหว่างชุมชนกับทรัพยากรธรรมชาติอย่างเคารพและระมัดระวัง โดยภายในหมู่บ้านยังคงมีต้นไม้ใหญ่ลักษณะเดียวกันกระจายอยู่ในพื้นที่หลายจุด ซึ่งถือเป็นส่วนหนึ่งของภูมิทัศน์และสภาพแวดล้อมของชุมชน (ThaiPBS, 28 มกราคม 2561)

จากข้อมูลประชากร กรมการปกครอง ข้อมูล ณ พฤศจิกายน 2568 รายงานว่า บ้านเมืองหลวง (หมู่ที่ 1, หมู่ 2 และหมู่ที่ 3) มีประชากรรวมกันทั้งสิ้น 1,669 คน โดยแยกเป็นเพศชายจำนวน 807 คน และเพศหญิงจำนวน 862 คน และมีจำนวนบ้านเรือนทั้งสิ้น 426 หลังคาเรือน โดยสามารถสรุปได้ดังตารางต่อไปนี้

กลุ่มชาติพันธุ์เขมรในบ้านเมืองหลวง

บ้านเมืองหลวง มีการสืบสานภูมิปัญญาการปักผ้าลายลูกแก้ว ที่ยังคงไว้ซึ่งอัตลักษณ์ที่โดดเด่นของบ้านเมืองหลวง กล่าวคือ ผ้าลายลูกแก้ว ในภาษาเขมร เรียกว่า "ซัมป๊วดแก๊บ" หรือ "อาวแก๊บ" โดยการทอผ้า (ตำบาน) ของกลุ่มชาติพันธุ์เขมรในบ้านเมืองหลวง มีกระบวนการทอผ้าไหมลายลูกแก้ว โดยเป็นการทอโดยใช้ฟืมที่มีขนาด 22 หลบ และมีความกว้างของหน้าผ้าประมาณ 70 เซนติเมตร เป็นฟืมที่มีจำนวน 5 เขา (ตะกอ) เขาหนา จะอยู่ตำแหน่งเขาที่หลังเขาขิด ในการทอผ้าของหมู่บ้านเมืองหลวงยังมีการใช้กี่ตั้งที่สามารถพับเก็บเส้นเครือได้ การโยงเขาตะกอโดยใช้ยางยืดเพื่อให้เกิดความยืดหยุ่นในการยกตะกอ โดยในวิธีการทอ พบว่า ขณะทอลายลายลูกแก้วที่เกิดจากเส้นพุ่งจะอยู่ด้านบน ส่วนด้านล่างจะปรากฏเป็นลายเครือเป็นลวดลายที่เกิดจากเส้นยืน และจะทอเป็น เกล็ดคู่ โดยการเหยียบเขาหนาร่วมกับเขาขิดหนึ่งเขา สลับกับการเหยียบเขาขิด ทั้งหมด ในการเหยียบเขาฟืมจนได้ลวดลายครบสมบูรณ์จะต้องเหยียบพร้อมทอ เส้นพุ่งจํานวน 56 ครั้ง (บุญโรช ศรีละพันธ์, 2559)  

ปัจจุบันนิยมนำมาตัดเย็บเป็นผ้าพื้นเมืองของกลุมชาติพันธุ์ส่วยเขมร โดยมีการเย็บและการปักผ้า ตกแต่งเป็นลวดลายต่าง ๆ ให้เกิดความสวยงาม เรียกว่า "การแซวผ้า" จึงเกิดเป็นภูมิปัญญาท้องถิ่นที่สืบต่อกันมาจนถึงปัจจุบัน

บ้านเมืองหลวง มีการแบ่งการปกครองออกเป็น 3 หมู่บ้าน คือ บ้านเมืองหลวง หมู่ 1 บ้านเมืองหลวง หมู่ 2 และบ้านเมืองหลวง หมู่ 3 

สถานศึกษา บ้านเมืองหลวงมีโรงเรียนจำนวน 1 แห่ง และศูนย์พัฒนาเด็กเล็กจำนวน 1 แห่ง รวมถึงศูนย์พัฒนาเด็กก่อนเกณฑ์กรมศาสนาจำนวน 1 แห่ง ดังนี้

• โรงเรียนบ้านเมืองหลวง
• ศูนย์พัฒนาเด็กเล็กบ้านเมืองหลวง
• ศูนย์พัฒนาเด็กก่อนเกณฑ์กรมศาสนาบ้านเมืองหลวง (วัดบ้านโทะ)

สาธารณสุข โดยบ้านเมืองหลวงมีโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบล จำนวน 1 แห่ง ได้แก่

• โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลบ้านเมืองหลวง ตั้งอยู่ที่หมู่ที่ 3 บ้านเมืองหลวง ตำบลเมืองหลวง อำเภอห้วยทับทัน จังหวัดศรีสะเกษ

ระบบบริการพื้นฐาน การไฟฟ้า

บ้านเมืองหลวงมีระบบจำหน่ายไฟฟ้าแรงต่ำเข้าถึงครบทุกหมู่บ้านและจำนวนครัวเรือนที่มีไฟฟ้าใช้ครบทุกครัวเรือน และการประปา โดยส่วนใหญ่ใช้ประปาบาดาลและบ่อน้ำตื้นของหมู่บ้าน

วิสาหกิจชุมชน

วิสาหกิจชุมชนกลุ่มทอผ้าบ้านเมืองหลวง ตั้งอยู่ที่ตำบลเมืองหลวง อำเภอห้วยทับทัน จังหวัดศรีสะเกษ เป็นชุมชนที่ดำเนินกิจกรรมปลูกหม่อนเลี้ยงไหมควบคู่กับการทอผ้าเพื่อผลิต "ผ้าไหมเก็บ" อันเป็นผลิตภัณฑ์สำคัญของท้องถิ่น เนื่องด้วยพื้นฐานทางวัฒนธรรมของกลุ่มชาติพันธุ์เขมร ชุมชนจึงมีเอกลักษณ์เฉพาะในการแปรรูปผ้าที่เรียกว่า "การแซวผ้า" หรือ "การแส่วผ้า" ซึ่งหมายถึงการปักลวดลายลงบนผืนผ้า สำหรับบ้านเมืองหลวงนิยมนำผ้าไหมเก็บย้อมมะเกลือสีดำมาแปรรูปเป็นเครื่องแต่งกายที่เรียกว่า "เสื้อแซว" หรือ "เสื้อแส่ว" โดยใช้ด้ายสีสันสดใสปักตกแต่งบนพื้นผ้าสีดำ ซึ่งในกระบวนการปักแซวผ้านั้น สมาชิกกลุ่มวิสาหกิจชุมชนกลุ่มทอผ้าบ้านเมืองหลวง จะเลือกลวดลายให้เหมาะสมกับตำแหน่งต่าง ๆ ของเสื้อผ้าตามความคิดสร้างสรรค์ และความชำนาญของผู้ปัก เช่น ลายดอกทานตะวันปักบริเวณชายเสื้อ ลายขัดตาแหลวปักที่คอเสื้อ และปลายแขนเสื้อ เป็นต้น เมื่อแล้วเสร็จจะนำออกจำหน่ายที่หน้าร้านในรูปแบบสินค้าสำเร็จรูป (ลัทธกาญจน์ กุยแก้ว และ พนิดา พานิชกุล, 2563)

การประกอบอาชีพของประชากรในหมู่บ้านเมืองหลวง มีวิถีชีวิตที่พึ่งพาธรรมชาติ เช่น การหาปลา จับปลาไหลในช่วงฤดูฝน การหาโสกหอย หรือภาษาถิ่นเรียกว่า "ขะยองแถะ" โดยสามารถหาหอยได้ในบริเวณที่ลุ่มที่มีน้ำไหลผ่าน สามารถนำมาประกอบอาหารพื้นถิ่นได้ เช่น ผัดหอย ภาษาถิ่นเรียกว่า "ผัดขะยอง" (ข้อมูลจาก : ThaiPBS, 28 มกราคม 2561) 

ภูมิปัญญาการทอผ้าไหมบ้านเมืองหลวง

การทอผ้าไหม ถือเป็นภูมิปัญญาและวิถีชีวิตที่มีความสำคัญของบ้านเมืองหลวง โดยเฉพาะการทอผ้าไหมเก็บ หรือผ้าไหมลายลูกแก้ว ซึ่งเป็นผ้าที่ต้องอาศัยความชำนาญในการเหยียบตะกอ และควบคุมลวดลาย โดยผ้าไหมลายลูกแก้วของบ้านเมืองหลวง มีลักษณะลวดลายเป็นรูปเรขาคณิตคล้ายลูกแก้วซ้อนกัน ซึ่งเกิดจากการจัดการเส้นยืน และเส้นพุ่งอย่างเป็นระบบ โดยความรู้ในการทอผ้าประเภทนี้ถูกถ่ายทอดจากผู้เฒ่าผู้แก่สู่ลูกหลาน นอกจากนี้ ยังมีการย้อมผ้าไหมด้วยสีธรรมชาติจากผลมะเกลือ ซึ่งสอดคล้องกับวิถีชีวิตและทรัพยากรในพื้นที่ โดยการเก็บผลมะเกลือ การเตรียมน้ำย้อม และการย้อมผ้า ชาวบ้านมักจะทำในช่วงเวลาว่างจากงาน โดยผ้าไหมย้อมมะเกลือจะมีสีเข้ม ทนทาน เหมาะกับการสวมใส่ในชีวิตประจำวัน รวมถึงการใช้ในงานบุญ และพิธีกรรมตามความเชื่อของชุมชน

ปราชญ์ชาวบ้าน บ้านเมืองหลวงมีภูมิปัญญาในการทอผ้าไหมเก็บและผ้าไหมย้อมมะเกลือ ซึ่งมีปราชญ์ชาวบ้านผู้ที่มีความชำนาญในการทอผ้าไหม ดังนี้

• นางฉลวย ชูศรีสัตยา (หมู่ที่ 3 บ้านเมืองหลวง ตำบลเมืองหลวง อำเภอห้วยทับทัน จังหวัดศรีสะเกษ) : ปราชญ์ชาวบ้านด้านภูมิปัญญาผ้าไหมย้อมมะเกลือ ตั้งอยู่ที่หมู่ 3 บ้านเมืองหลวง เป็นผู้ให้ข้อมูลและถ่ายทอดความรู้เกี่ยวกับ กระบวนการย้อมมะเกลือสลับกับการผื่นแดดและหมักโคลน เพื่อให้ผ้ามีสีดำสนิทและมีความทนทาน
• นางมะณีย์ อินทร์แก้ว (หมู่ที่ 3 บ้านเมืองหลวง ตำบลเมิองหลวง อำเภอห้วยทับทัน จังหวัดศรีสะเกษ) : ปราชญ์ชาวบ้านที่มีบทบาทสำคัญในการแซวผ้าไหม และการผลิตผ้าไหมเก็บบ้านย้อมมะเกลือทอมือ ท่านได้รับเชิญเป็นวิทยากรให้แก่หน่วยงานและสถาบันการศึกษาต่าง ๆ

ทุนทางวัฒนธรรม

วัดประจำหมู่บ้าน เดิมมีชื่อว่า "วัดอัมพวัน" ถือเป็นทุนทางวัฒนธรรมที่สำคัญของบ้านเมืองหลวง โดยภายในวัดมีศาลาการเปรียญที่สร้างด้วยไม้ทั้งหลัง และมีกุฏิอยู่ภายในอาคารเดียวกัน มีอายุกว่า 80 ปี และยังคงสามารถใช้งานได้จนถึงปัจจุบัน นอกจากนี้ ภายในวัดยังมี "เจดีย์ไม้" หรือ "สถูปไม้" แบบโบราณ สำหรับบรรจุอัฐิบรรพบุรุษ โดยมีลักษณะเฉพาะคือ ส่วนหนึ่งของสถูปไม้จะฝังอยู่ใต้ดิน ซึ่งแตกต่างจากรูปแบบที่พบเห็นทั่วไป และในช่วงเทศกาลสำคัญ เช่น วันขึ้นปีใหม่ และวันสงกรานต์ ลูกหลานจะกลับมาร่วมกันประกอบพิธีทำบุญอุทิศส่วนกุศลให้แก่บรรพบุรุษที่เจดีย์ไม้แห่งนี้ (ThaiPBS, 28 มกราคม 2561)

ทุนทางภูมิปัญญาท้องถิ่น

ผ้าไหมเก็บบ้านเมืองหลวง มีที่มาจากวิถีชีวิตของชาวบ้านที่ปลูกหม่อนเลี้ยงไหมควบคู่กับการทอผ้า โดยนำเส้นไหมที่ได้มาลอกกาวแล้วทอเป็นผืนผ้า เกิดเป็นลวดลายที่ได้รับแรงบันดาลใจจากลายแกะสลักบนหอระฆังภายในหมู่บ้าน ซึ่งมีลักษณะเป็นช่อคล้ายลายลูกแก้วในปัจจุบัน ในสมัยนั้นเรียกผ้าไหมประเภทนี้ว่า "ผ้าเหยียบ" "ผ้าเก็บ" หรือ "ผ้าลายลูกแก้ว" โดยมีสีธรรมชาติเป็นสีขาวอมเหลือง 

ต่อมา ชาวบ้านซึ่งเป็นผู้ทอผ้าเกิดความกังวลว่าผ้าสีอ่อนจะเปื้อนหรือสกปรกได้ง่าย เนื่องจากการประกอบอาชีพ หรือการทำกิจวัตรประจำวัน จึงได้คิดค้นวิธีทำให้ผ้ามีสีเข้ม และคงทนมากขึ้น โดยนำวัสดุธรรมชาติ เช่น เปลือกไม้ชนิดต่าง ๆ มาทดลองย้อมสี เนื่องจากในพื้นที่บ้านเมืองหลวงมีต้นมะเกลือขึ้นอยู่ตามธรรมชาติเป็นจำนวนมาก จึงได้ทดลองนำเอาผลมะเกลือมาใช้ย้อมผ้า โดยย้อมสลับกับการตากแดด และการหมักโคลน ทำซ้ำหลายครั้ง จนได้ผ้าไหมสีดำสนิท ผลลัพธ์ที่ได้จากกระบวนการย้อมนี้ นอกจากจะทำให้ผ้ามีสีดำที่สวยงามแล้ว ยังทำให้เนื้อผ้ามีความหนา เหนียว และทนทานมากยิ่งขึ้น จากนั้นจึงนำผ้าไปอบโดยใส่สมุนไพร เพื่อให้มีกลิ่นหอมติดทนนาน ผ้าไหมชนิดนี้จึงถูกเรียกตามแหล่งกำเนิดว่า "ผ้าไหมเก็บบ้านเมืองหลวง"

ปัจจุบัน ผ้าไหมเก็บบ้านเมืองหลวงนิยมนำมาตัดเย็บเป็นเครื่องแต่งกายพื้นเมืองของกลุ่มชาติพันธุ์ส่วยเขมร โดยมีการเย็บและปักตกแต่งลวดลายสีสันต่าง ๆ เพิ่มความสวยงาม กระบวนการปักดังกล่าวเรียกว่า "การแซวผ้า" ซึ่งนับเป็นภูมิปัญญาท้องถิ่นที่ได้รับการสืบทอดจากรุ่นสู่รุ่นจนถึงปัจจุบัน

ทุนทางเศรษฐกิจ

บ้านเมืองหลวงได้มีการต่อยอดทุนทางวัฒนธรรมสู่ทุนทางเศรษฐกิจ โดยการพัฒนาเสื้อแซวและการปักลวดลายประจำถิ่นบนเครื่องแต่งกาย รวมถึงการนำเทคโนโลยีเข้ามาช่วยออกแบบเสื้อแซวตามความต้องการของลูกค้า เหล่านี้ ช่วยเพิ่มมูลค่าให้กับผลิตภัณฑ์ผ้าไหม และเปิดโอกาสให้ภูมิปัญญาชุมชนสามารถปรับตัวให้สอดคล้องกับบริบทสังคมร่วมสมัย

โดยภาพรวม ทุนชุมชนของบ้านเมืองหลวงจึงประกอบด้วยทุนทางวัฒนธรรมจากภูมิปัญญาการทอผ้าไหมและการย้อมมะเกลือ ทุนทางธรรมชาติจากทรัพยากรในพื้นที่ ทุนทางสังคมจากความร่วมมือของคนในชุมชน และทุนทางเศรษฐกิจจากการพัฒนาผลิตภัณฑ์และวิสาหกิจชุมชน ทุนเหล่านี้ล้วนเชื่อมโยงกันและเป็นรากฐานสำคัญในการดำรงชีวิต การสร้างรายได้ และการรักษาอัตลักษณ์ของบ้านเมืองหลวงให้คงอยู่

ภาษาที่ใช้สื่อสารภายในชุมชนเป็น ภาษาเขมรถิ่นไทย โดยมีลักษณะการออกเสียงสำเนียงเขมรที่ค่อนข้างชัดและหนักแน่น ซึ่งสะท้อนอัตลักษณ์ทางภาษาและวัฒนธรรมของคนในพื้นที่

กรมทรัพย์สินทางปัญญา. (2557). ผ้าไหมเก็บบ้านเมืองหลวง. สืบค้นเมื่อ 11 กุมภาพันธ์ 2569, จาก https://share.google/

กระทรวงวัฒนธรรม. (2555). นางมะณีย์ อินทร์แก้ว (การแซวผ้าไหมเก็บย้อมมะเกลือทอมือ). สืบค้นเมื่อ 11 กุมภาพันธ์ 2569, จาก http://m-culture.in.th/album/155607/

บุญโรช ศรีละพันธ์. (2559). ภูมิปัญญาผ้าไหมลายลูกแก้วของกลุ่มชาติพันธุ์ในจังหวัดศรีสะเกษ. วารสารศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี, 12(1), 294-295.

ปักหมุดข่าวศรีสะเกษ. (19 กรกฎาคม 2565). ผ้าไหมเก็บบ้านเมืองหลวง สินค้า GI ของดีศรีสะเกษอีสานสู่สากล. YouTube. สืบค้นเมื่อ 11 กุมภาพันธ์ 2569, จาก https://www.youtube.com/watch

พัฒนากรพาไป บ้านริมห้วย. (15 พฤษภาคม 2562). ผ้าไหมเก็บบ้านเมืองหลวง อัตลักษณ์ทางภูมิปัญญาของชุมชน. สืบค้นเมื่อ 11 กุมภาพันธ์ 2569, จาก https://cddwriter.blogspot.com/

ลัทธกาญจน์ กุยแก้ว และ พนิดา พานิชกุล. (2563). ระบบออกแบบเสื้อแซวสำหรับวิเคราะห์ความต้องการของลูกค้าของวิสาหกิจชุมชนกลุ่มทอผ้าบ้านเมืองหลวง ตำบลเมืองหลวง อำเภอห้วยทับทัน จังหวัดศรีสะเกษ. RMUTT Global Business and Economics Review, 15(1), 27-28.

ศูนย์เรียนรู้ภูมิปัญญาหม่อนไหมผ้าไหมเก็บบ้านเมืองหลวงศรีสะเกษ. (ม.ป.ป.).[รูปภาพ]. Facebook. สืบค้นเมื่อ 11 กุมภาพันธ์ 2569, จาก https://www.facebook.com/baanmuanglaung

ศูนย์หม่อนไหมเฉลิมพระเกียรติฯ ศรีสะเกษ. (ม.ป.ป.). ภูมิปัญญา ผ้าไหมย้อมมะเกลือ. สืบค้นเมื่อ 11 กุมภาพันธ์ 2569, จาก https://qsds.go.th/newocss/wp-content/

องค์การบริหารส่วนตำบลเมืองหลวง. (2563). แผนพัฒนาท้องถิ่น 4 ปี. สืบค้นเมื่อ 11 กุมภาพันธ์ 2569, จาก https://www.muangluang.go.th/

Innolife เปิดความคิดสะกิดไอเดีย. (28 สิงหาคม 2563). ผ้าไหมเก็บบ้านเมืองหลวง ภูมิปัญญาท้องถิ่น...ที่ไม่เคยจางหายจากชาวศรีสะเกษ : 27 ส.ค. 63. YouTube. สืบค้นเมื่อ 11 กุมภาพันธ์ 2569, จาก https://www.youtube.com/watch

SLC_ Siam Lanchang. (6 กันยายน 2565). ผ้าไหมเก็บบ้านเมืองหลวง GI ศรีสะเกษ. YouTube. สืบค้นเมื่อ 11 กุมภาพันธ์ 2569, จาก https://www.youtube.com/watch

Thai PBS. (28 มกราคม 2561). อยู่ดีมีแฮง : เล่าขาน บ้านเมืองหลวง. YouTube. สืบค้นเมื่อ 11 กุมภาพันธ์ 2569, จาก https://www.youtube.com/watch