ชุมชนตลาดปากท่อเป็นชุมชนที่มีค่าครองชีพที่ต่ำ มีโรงเรียนใกล้พื้นที่ มีรถรับส่งไปยังตัวเมืองจังหวัดราชบุรีและจังหวัดใกล้เคียง มีสถานที่ในการดําเนินพิธีทางศาสนา อีกทั้งอัตราการเกิดอาชญากรรมต่ำ มีโรงพยาบาลปากท่ออยู่ใกล้เคียงและมีเทศบาลอยู่ใกล้ชุมชน จึงทําให้การใช้ชีวิตในพื้นที่มีความครบครันในการดํารงชีวิต

ชุมชนมีชาวไทย-อีสานและชาวเขมรพื้นถิ่นอาศัยร่วมกันอย่างกลมกลืน มีการรักษาภาษาเขมรพื้นถิ่นและประเพณีดั้งเดิม มีป่าชุมชนที่ได้รับการจัดตั้งอย่างเป็นทางการ มีกลุ่มเกษตรกรรุ่นใหม่ "บ้านสวนฤทธิ์ศิริ" ที่รวมกลุ่มแปรรูปสินค้าและจัดจำหน่ายผ่านช่องทางออนไลน์

มีภูมิปัญญาการจักสานที่มีความเป็นเอกลักษณ์ของบ้านต้นตาล "ป่าชุมชนบ้านต้นตาล” ได้รับยกย่องให้เป็นสุดยอดต้นแบบป่าชุมชน ที่มีการบริหารจัดการอย่างยั่งยืน และยังเป็นต้นแบบฟื้นฟูบริหารจัดการยั่งยืน

ชุมชนบ้านเนินน้ำคำ ตำบลโคกหินแฮ่ อำเภอเรณูนคร จังหวัดนครพนม มีจุดเด่นด้านการอนุรักษ์ภูมิปัญญาท้องถิ่น โดยเฉพาะการทำขนมจีนเรณูสูตรดั้งเดิมที่สืบทอดกันมาช้านาน

บ้านดุหุน มีจุดเด่นอยู่ที่ การจักสานเตยปาหนัน ซึ่งเป็นงานหัตถกรรมที่สืบทอดภูมิปัญญามาจากบรรพบุรุษ และเป็นสินค้า OTOP ที่สร้างรายได้ให้กับชุมชน นอกจากนี้บ้านดุหุนยังมีชื่อเสียงในด้านการเป็นแหล่งท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมและวิถีชีวิตชุมชน

บ้านหนองสระ เดิมเป็นเนินที่มีหนองน้ำ ชาวบ้านได้พัฒนาขุดลอกไว้ใช้ประโยชน์ จนกลายเป็นที่มาของชื่อหมู่บ้าน และยังเป็นพื้นที่มีความอุดมสมบูรณ์ เหมาะแก่การเกษตรและมีน้ำใช้ตลอดปี

วิถีชีวิตชุมชนชาติพันธุ์ปกาเกอะญอที่ยังคงรักษาขนบธรรมเนียมดั้งเดิม ปลูกข้าวพันธุ์พื้นเมือง ท่ามกลางสภาพภูมิประเทศที่เป็นภูเขาสูงและห่างไกล ชาวบ้านดำรงชีวิตเรียบง่าย พึ่งพาทรัพยากรธรรมชาติอย่างสมดุล

วิถีชีวิตชาวบ้านที่อยู่ติดริมคลองยังใช้เรือเพราะว่าในช่วงฤดูฝน ประมาณเดือนกันยายนถึงเดือนธันวาคม เป็นช่วงที่น้ำหลากมาเต็มลำคลองและไหลท่วมบ้านเรือนและทุ่งนาข้าว ชาวบ้านสามารถหากินได้ทั้งช่วงน้ำหลาก และน้ำลดรวมทั้งเห็ดตับเต่าที่สร้างชีวิตให้คนที่นี่

ชุมชนมีป่าชุมชนบ้านทุ่งหลวง ตั้งอยู่ใกล้ศูนย์ศึกษาพัฒนาห้วยทรายฯ ซึ่งเป็นศูนย์กลางการเรียนรู้ด้านเกษตรกรรม การพัฒนาที่ยั่งยืน และการพึ่งพาตนเอง ชาวบ้านได้รับการฝึกอบรม และน้อมนำแนวคิด เศรษฐกิจพอเพียง ไปปรับใช้จริงในชีวิตประจำวัน

บ้านจลงเป็นชุมชนเขมรถิ่นไทยที่มีประวัติยาวนานกว่า 300 ปี ชาวบ้านยังคงใช้ชีวิตแบบเกษตรกรรม และรักษาขนบธรรมเนียมประเพณีดั้งเดิมไว้อย่างเหนียวแน่น มีภูมิปัญญาถนอมอาหารและใช้ทรัพยากรธรรมชาติอย่างยั่งยืน ชุมชนตั้งอยู่บนพื้นที่ที่อุดมสมบูรณ์ด้วยแหล่งน้ำและที่ดินเหมาะแก่การเพาะปลูก ทำให้ชาวบ้านสามารถดำรงชีวิตพึ่งพาตนเองได้อย่างมั่นคง