ศิลปสถาปัตยกรรมล้านนาที่ผสมผสานกับศิลปสถาปัตยกรรมไตลื้อ และวิถีชีวิตของชาวไตลื้ออันเป็นเอกลักษณ์ ทั้งประเพณี ความเชื่อ วัฒนธรรม การแต่งกาย และอาหาร

พระแท่นคู่เมือง ลือเลื่องกระติบสวย ห้วยยางถิ่นอุดม เที่ยวชมคำบอน

ชุมชน "บ้านถ้ำผึ้ง" มีการอยู่อาศัยแบบช่วยเหลือกันด้วยความรักใคร่สามัคคี ประกอบกับเป็นพื้นที่มีธรรมชาติอันสมบูรณ์ และมีวัฒนธรรมชุมชนที่โดดเด่น กระทั่งได้รับรางวัลชุมชนยอดเยี่ยมในปี พ.ศ. 2551

อาบอรุณแรกแห่งอันดามัน หลับตาฟังเสียงธรรมชาติเรไร ล้อมวงร้องรำ กล่าวขานบทกวี ดนตรีแบบฉบับชาวทุ่งหยีเพ็ง ชุมชนมุสลิมร้อยปีเล็กจ้อยบนเกาะลันตาใหญ่ ต้นแบบแห่งการร้อยเรียงเรื่องราวการอนุรักษ์และฟื้นฟูทรัพยากรธรรมชาติป่าชายเลนให้หวนคืนสู่ความอุดมสมบูรณ์

บ้านเวียคะดี้ หมู่บ้านเศรษฐกิจพอเพียงต้นแบบ พ.ศ. 2558 ชุมชนนวัตวิถีแห่งเมืองกาญจนบุรี

"ล่องแพ ชมวิวเขาจมป่า ทัศนาป่าชายเลน ตื่นตาอุโมงค์โกงกาง ทะเลแหวกสุดอลัง สิเน่ห์ล้ำเมืองตรัง"

หมู่บ้านกลุ่มชาติพันธุ์อาข่าที่อยู่ร่วมกัน 3 กลุ่ม คือ ลอมี้ ผะหมี้ และอู่โล้ ยังคงรักษาเอกลักษณ์ทางวัฒนธรรมโดยเฉพาะการแต่งกาย และใช้เพื่อส่งเสริมเพื่อการท่องเที่ยวในชุมชน

ชุมชนที่ตั้งอยู่ในพื้นที่เขตอนุรักษ์พันธุ์สัตว์ป่าทุ่งใหญ่นเรศวรด้านตะวันตกและเขตมรดกโลกทางธรรมชาติ ผืนป่าที่มีความสำคัญทั้งทางกายภาพ ความสมบูรณ์และความหลากหลายของพันธุ์พืช สัตว์ป่า และความสำคัญทางประวัติศาสตร์ของกลุ่มคน เพราะนอกจากสิ่งมีชีวิตคือพืชพันธุ์และสัตว์ป่าที่อาศัยอยู่ในผืนป่าแห่งนี้แล้ว ยังมีผู้คนอาศัยกระจายตัวและอาศัยอยู่ร่วมกับการพึ่งพิงธรรมชาติในผืนป่าทุ่งใหญ่นเรศวรเช่นกัน

กลุ่มชาติพันธ์ชาวกูยบ้านตะดอบ มีการปรับใช้นวัตกรรมด้านเศรษฐกิจ อาทิ กองทุนส่งเสริมของเศรษฐกิจของภาครัฐและเอกชน นโยบายส่งเสริมผลิตภัณฑ์ชุมชนของภาครัฐ รวมถึงนโยบายการส่งเสริมการท่องเที่ยวชุมชน ในการรักษาและสืบต่อภูมิปัญญาการตีเหล็กที่เป็นทุนทางวัฒนธรรมของชุมชนให้เกิดความยั่งยืน 

เป็นชุมชนที่อยู่ติดชายแดนไทย-กัมพูชา ซึ่งมีการพัฒนาโครงข่ายเชื่อมโยงเขตเศรษฐกิจพิเศษสระแก้วที่บ้านป่าไร่ แห่งนี้

ชุมชนบ้านคลองยาง มีการอนุรักษ์ป่าชายเลนของชุมชนโดยกระบวนการมีส่วนร่วมของสมาชิกในชุมชน นำไปสู่ความอุดมสมบูรณ์ของป่าชายเลนของชุมชน ซึ่งเป็นต้นทุนด้านอาหารและนำไปสู่การท่องเที่ยวชุมชนสร้างรายได้แก่ชุมชน

ท่ามกลางอ้อมกอดแห่งขุนเขามีหมู่บ้านชาวปกาเกอะญอหมู่บ้านหนึ่งซ่อนตัวอยู่ในหุบเขามานานกว่าร้อยปี แสนงดงามทั้งธรรมชาติและโฉมนารีจนมีคำจำกัดความประจำหมู่บ้านว่า “สาวสวย ธรรมชาติงาม หมู่บ้านนาม วุ้งกระสัง”