“สวนไทย ส่งเสริมเศรษฐกิจระดับรากหญ้า ยึดมั่นเศรษฐกิจพอเพียง สู่ชุมชนเข้มแข็ง”

มัญจาคีรีนามเมืองเก่า บึงกุดเค้าคู่เมืองบ้าน นมัสการหลวงปู่โสหลวงปู่ผาง ตลาดกลาง ที่นอนหมอน แสนออนซอนดอนเต่า งามลำเนาเขาภูเม็ง เล็งชมกล้วยไม้ป่าบาน โบราณสถานโนนศิลาเลข สิมชั้นเอกวัดสระทอง น้ำตกเนืองนองห้วยเข ผ้าฝ้ายผ้าไหมสุดเก๋หนองหญ้าปล้อง เกียรติก้องเหรียญเงินยกน้ำหนักโอลิมปิก

ชุมชนมีศูนย์ศิลปาชีพและสินค้าโอท็อปช่วยสร้างรายได้ เสริมอาชีพ และพัฒนาเศรษฐกิจท้องถิ่นอย่างยั่งยืน โดยส่งเสริมผลิตภัณฑ์หัตถกรรมที่มีเอกลักษณ์ กระตุ้นการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรม เกิดเศรษฐกิจหมุนเวียนและสร้างเศรษฐกิจสร้างสรรค์ในชุมชน

เคยเป็นพื้นที่ของชาวลัวะมาก่อน ต่อมามีการเคลื่อนย้ายกลุ่มคนและเข้ามาตั้งถิ่นฐานใหม่โดยกลุ่มชาติพันธุ์ปกาเกอะญอ มีการอยู่อาศัยและทำกินบนพื้นที่แห่งนี้มากกว่าร้อยปี เดิมเป็นหย่อมบ้านที่ขึ้นกับหมู่ที่ 6 บ้านแม่ลานคำ ต่อมาในปี พ.ศ. 2535 จึงได้ทำการแยกเป็นหมู่บ้านป่านอก หมู่ที่ 11

ชุมชนมลายูมุสลิมอายุกว่า 80 ปี ซึ่งมีลักษณะเฉพาะแตกต่างจากชุมชนมลายูมสลิมในจังหวัดอื่นอันเกิดจากองค์ประกอบหลายด้าน ทั้งการใช้ภาษามลายูถิ่นจะนะ รวมถึงการเป็นชุมชนเกษตรกรรมที่ทำให้กงกาเยาะยังคงความเป็นชุมชนชนบทได้ท่ามกลางชุมชนเมืองจะนะ

บ้านสระกลาง เป็นบ้านที่ตั้งขึ้นใหม่ โดยแยกตัวมาจาก หมู่ 3 บ้านสระเหนือ ประชากรส่วนใหญ่ร้อยละ 90 เป็นคนพื้นเมืองที่ย้ายมากจากชุมชนใกล้เคียงกัน และมีความสัมพันธ์เครือญาติที่เชื่อมโยงกัน

บ้านแม่ตุงติง ชุมชนที่มีความเข้มแข็งในการอนุรักษ์ป่าและทรัพยากรธรรมชาติ ควบคู่กับการพัฒนาอาชีพตามแนวเศรษฐกิจพอเพียงผ่านโครงการฟาร์มตัวอย่างตามพระราชดำริ ชุมชนสามารถรักษาป่าต้นน้ำได้อย่างยั่งยืน              

จากพื้นที่ชุมชนเมืองขนาดใหญ่ใจกลางเมืองสงขลา ที่มีความหนาแน่นและแออัด สู่การจัดตั้งชุมชนใหม่เพื่อการดูแลและพัฒนาศักยภาพชุมชน

ชุมชนมีเขาหินผาตั้งอยู่สง่า มีวัด โรงเรียน ทุ่งนา ป่าไผ่หนาม การทำเหมืองแร่ มีการเลี้ยงสัตว์โค กระบือ และประกอบอาชีพเกษตรกรรม

ชุมชนเกษตรกรรม เช่น ปลูกข้าว ผัก เพื่อยังชีพและการค้า เป็นชุมชนที่เด่นด้านการทำข้าวแคบ ผ้าทอไตลื้อลายขะแจ๋หลงตู้ สานน้ำถุ้ง ทำตุ๊กตาไตลื้อ