ปรากฏรูปแบบงานศิลปะแบบล้านนาที่เป็นเอกลักษณ์ในชุมชน อีกทั้งที่ตั้งชุมชนอยู่ใกล้กับสนามบินลำปาง เดินทางสะดวก

ก่อตั้งหมู่บ้านเมื่อปี พ.ศ. 2500 มีศาสนสถาน โบราณสถาน คือ วัด โรงเรียน ศาลพ่อบ้าน และศาลาใจบ้าน เป็นที่เคารพนับถือ

การขยายตัวของชุมชนกลุ่มชาติพันธุ์ไทยลื้อขนาดใหญ่ ทำให้เกิดการแยกตัวออกมาสร้างชุมชนใหม่ และการรักษาวิถีวัฒนธรรมที่เป็นเอกลักษณ์

ชุมชนชาวม้งขนาดเล็กท่ามกลางหุบเขาในเขตอุทยานแห่งชาติออบขาน หมู่บ้านถูกโอบล้อมด้วยป่าเขาอันสมบูรณ์งดงาม มีการท่องเที่ยวที่กำลังพัฒนาด้วยความร่วมมือร่วมใจของชาวบ้าน เพื่อให้มีรายได้หลั่งไหลเข้าสู่ชุมชน

หมู่บ้านกะเหรี่ยงโพร่งที่มีการทอผ้าลายจกกี่เอวที่สวยงามเป็นเอกลักษณ์ ผ้าทอกะเหรี่ยงดอยยาว มีครูภูมิปัญญาด้านการทอผ้ามากถึง 30 คน

น้ำประปาใสใช้ดื่มกิน ถิ่นของป่าภูมิปัญญาจักสาน สร้างงานในท้องถิ่น อยู่กินอย่างพอเพียง

ขุนต๋อมแหล่งอาศัย มากน้ำใจชาวประชา ตะเคียนคู่วังมัจฉา น้อมสักราองค์ราชันย์

ชุมชนไทใหญ่มีอายุเก่าแก่แห่งหนึ่งในจังหวัดแม่ฮ่องสอน ในอดีตเคยเป็นทางผ่านของขบวนคาราวานวัวต่าง

ชุมชนไตหย่า บ้านน้ำบ่อขาว มีจุดเด่นในด้านการทำนากก และการทำเสื่อกก หรือสาดไตหย่า ซึ่งถือเป็นอาชีพดั้งเดิมของชาวไตหย่านับตั้งแต่ที่อพยพเข้ามาอาศัยอยู่ในประเทศไทย 

ชุมชนที่เต็มไปด้วยทรัพยากรทางธรรมชาติ อุทยานแห่งชาติแม่ฝาง และสืบสานประเพณีชาวลาหู่แดง 

ผืนป่าชุมชนมีสภาพเป็นป่าดิบชื้นอุดมสมบูรณ์ ป่าต้นน้ำเป็นพื้นที่อนุรักษ์ใช้ประโยชน์ดูดซับน้ำสำหรับใช้ในการอุปโภคบริโภคและเกษตร ชุมชนนิยมปลูกข้าวพันธุ์ บือพะโด๊ะ บือโพ ปลูกพืชเศรษฐกิจ เช่น กะหล่ำปลี ซูคีนี่ ถั่วลิสง ถั่วพูและพืชพื้นถิ่นอื่น ๆ ตามปลายไร่นา

วัดท่าไคร้