ชุมชนที่พบใบเสมาในสมัยทวารวดีในพื้นที่ต่าง ๆ ของชุมชนเป็นจำนวนมาก

มีวนอุทยานชีหลงเป็นสถานที่ท่องเที่ยวในชุมชน

ชุมชนที่มีประชากรหนาแน่น ตั้งอยู่ใกล้กับตลาดสด สถานที่ราชการ เช่น สถานีตำรวจ จึงมีร้านค้าอาหารที่หลากหลายคอยบริการ เปรียบเสมือนโรงอาหารของชาวเมืองมหาสารคาม

ชาวบ้านมีการปรับตัวได้ดีเมื่อเกิดภัยทางธรรมชาติเพราะด้วยอยู่ติดกับลำน้ำชีเมื่อฝนตกหนักน้ำมักจะท่วมหมู่บ้าน จึงทำให้ชาวบ้านปรับตัวได้เมื่อเกิดอุทกภัย

ตลาดขายสินค้าธรรมชาติ สินค้าตามฤดูกาล

บ้านหนองกินเพล อำเภอวารินชำราบ จังหวัดอุบลราชธานี มีปราชญ์ชาวบ้านที่มีความเชี่ยวชาญด้านศิลปวัฒนธรรม ซึ่งเป็นทุนทางวัฒนธรรมที่สำคัญของชุมชน ช่วยส่งเสริมเศรษฐกิจและสร้างความเข้มแข็งให้กับชุมชน ในชุมชนมีการทำเครื่องดนตรี (พิน) ไว้ขายสร้างรายได้ภายในชุมชน

ชุมชนชนบทที่มีการทอเสื่อเป็นผลิตภัณฑ์ของชุมชน

หนองเรือตระการ จักสานไม้ไผ่ ไก่ย่างทางพาด ตลาดกะหล่ำ เลิศล้ำเพชรพลอยเจียระไน พระใหญ่ภูเม็งทอง

หมู่บ้านที่แยกตัวออกมาจากบ้านบุเปือย เป็นที่ราบสูงสลับกับเนินเตี้ย สภาพดินเป็นดินแดงภูเขาไฟ เหมาะแก่การปลูกพืชทุกชนิด ส่วนวัฒนธรรมในระยะแรกได้รับอิทธิพลจากชาวกูย ก่อนภายหลังได้รับอิทธิพลจากชาวไทยเชื้อสายลาวเข้ามาผสมผสาน  และได้กลายเป็นวัฒนธรรมหลักของชุมชนในที่สุด

ชุมชนเกษตรกรรม น้อมนำศาสตร์พระราชาพัฒนาภูมิปัญญา "ผ้าขาวม้าย้อมคราม" สู่การสร้างเศรษฐกิจชุมชน

หมู่บ้านวัฒนธรรมผู้ไท สืบสานภูมิปัญญาการรักษาโรคด้วยพิธีกรรมเหยาที่มีมาตั้งแต่บรรพบุรุษ ปลูกฝังค่านิยมตามแบบฉบับชาวผู้ไท เอกลักษณ์ที่พบเห็นได้จากบ้านม่วงไข่

ชุมชนเกษตรปลอดสารเคมี ปลูกผัก ปรุงเป็นเมนูสุขภาพ สร้างความสุขและความสมบูรณ์ตามสโลแกน "ฟอกปอด กอดหมอก หยอกภูเขา" ร่วมทำกิจกรรมปลูกป่าด้วยการยิงหนังสติ๊กจากเมล็ดพันธุ์พืช พื้นที่ที่นักท่องเที่ยวจะได้เรียนรู้วัฒนธรรมท้องถิ่น ศึกษาวิถีชีวิตการอยู่กับธรรมชาติ และการสร้างสรรค์พัฒนาศักยภาพชุมชนด้วยเอกลักษณ์ท้องถิ่นสู่ความยั่งยืนของชุมชน