เครื่องปั้นดินเผา น้ำพุร้อน 

ห่างออกไปจากตัวเมืองแพร่ไม่ไกลนัก มีชุมชนเล็ก ๆ แห่งหนึ่งแห่งเดียวในประเทศไทยที่ผู้คนยังคงสื่อสารด้วยภาษาอึมปี้ท่ามกลางความหลากหลายของชาติพันธุ์และภาษาของชุมชนใกล้เคียง ผู้คนที่นี่ยังคงสืบสานภาษาและวัฒนธรรมดั้งเดิมไว้ได้อย่างเหนียวแน่น ขณะเดียวกันก็เรียนรู้รับปรับตัวกับพลวัตทางวัฒนธรรมประเพณีที่อยู่รายล้อมได้อย่างลงตัว

ชุมชนชาวไทลื้อในพื้นที่จังหวัดลำปาง ที่ผสมผสานวัฒนธรรมและศิลปะระหว่างไทลื้อและพม่า

บ้านเปียงหลวง ชุมชนกลุ่มชาติพันธุ์ไทใหญ่แถบพื้นที่ชายแดนกับปัญหาความขัดแย้งสู่การอพยพเข้ามายังประเทศไทย และการเริ่มต้นชีวิตใหม่ที่ยังคงวิถีวัฒนธรรมที่เป็นเอกลักษณ์ดั้งเดิม

“ต้นผึ้ง” ไม่ใช่เป็นชื่อของต้นไม้ แต่เป็นต้นไม้ลุงขนาดใหญ่ เป็นไม้ประเภทเดียวกับไม้ไฮ แต่มีผึ้งมาทำรังเป็นจำนวนมาก มีผู้บอกเล่าว่าบางต้นเป็นต้นไทร เมื่อมีผึ้งมาทำรังจำนวนมากเป็นร้อย ๆ รัง ชาวบ้านจึงเรียกว่า ต้นผึ้ง

ชุมชนชนบทวิถีเกษตรกรรมโคนม ตั้งอยู่ริมทางหลวงทางผ่านแหล่งท่องเที่ยวสำคัญมากมายเช่น น้ำพุร้อนสันกำแพง แม่กำปอง ถ้ำเมืองออน 

ชุมชนกลุ่มชาติพันธุ์ไทลื้อกับประวัติศาสตร์ชุมชนที่น่าสนใจ และ "พระเจ้านั่งแท่น" พระพุทธรูปโบราณ ศูนย์รวมศรัทธาชุมชน

ชุมชนกลุ่มชาติพันธุ์ไทลื้อที่เกิดจากการแยกตัวของชุมชนเดิม มาตั้งชุมชนใหม่บนพื้นที่แหล่งต้นน้ำสำคัญและมีทรัพยากรธรรมชาติที่สมบูรณ์

ท่าเรือโบราณบ้านทุ่งกิ่ว เครือข่ายประมงพื้นบ้านกว๊านพะเยา

พื้นที่ราบสูงเชิงเขา มีลักษณะเป็นแอ่งกระทะ พื้นที่โดยรอบเป็นป่า และเป็นพื้นที่รับผิดชอบขององค์การอุตสาหกรรมป่าไม้

ชุมชนพหุวัฒนธรรมที่มีกลุ่มชาติพันธุ์ที่มีความหลากหลายอาศัยอยู่ร่วมกันบอนดอยสูง และพื้นที่ศูนย์พัฒนาโครงการหลวงดอยสะโงะ

น้ำตกแม่เหยี่ยนชุบชีวี ประเพณีเลี้ยงผีขุนน้ำ เลิศล้ำหัตถกรรมจักสาน ถิ่นฐานคูเมืองเก่าลือชื่อ ข้าวซ้อมมือดีมีในตำบล ป่าชุมชนระบือนามทั่ว บึงงามนามหนองบัว อุตสาหกรรมครอบครัวหน่อไม้ปี๊บ