ชุมชนของชาวลาวแง้ว เดิมก่อนถูกกวาดต้อนมานั้นเป็นชุมชนใหญ่อยู่ใกล้เขตเมืองเวียงจันทน์เป็นบริเวณชานเมือง มีอัตลักษณ์เป็นของตัวเอง เช่น ภาษา การแต่งกาย

ประเพณีพิธีกรรมอันเนื่องเกี่ยวกับความตายของคนเขมรถิ่นไทย กับการเล่นตุ้มโมงที่เป็นดนตรีชั้นสูงของชาวบ้านปอยตะแบง 

บ้านภูเขาทอง เป็นผืนนาผืนใหญ่ที่สุดของคนกำพวน อีกทั้งยังมีพันธุ์ข้าวที่ปลูกในผืนนามากกว่า 10 สายพันธุ์ จนได้รับขนานนามว่าเป็น “นาพรุใหญ่” แห่งตำบลกำพวน

ชุมชนที่มีหลากหลายชาติพันธุ์ เป็นป่าไม้ภูเขา มีการขุดค้นพบแหล่งโบราณคดีที่เพิงผาบ้านไร่ มีพิพิธภัณฑ์บ้านไร่ที่เปรียบเสมือนเป็นพิพิธภัณฑ์มีชีวิต

เป็นชุมชนชาวทะเลที่ยังมีวิถีการทำประมงพื้นบ้านด้วยภูมิปัญญาการย่ำกั้ง วิธีการหากั้งที่เป็นเอกลักษณ์เฉพาะของชุมชน เป็นแหล่งกำเนิดธนาคารกั้งแห่งแรกในประเทศไทย

ลิ้นจี่แม่ใจ ไหล่ยก อกตั้ง หนามหด ก้นป่าน หอม หวานอมเปี้ยว สิ่งบ่งชี้ทางภูมิศาสตร์ GIS กรมทรัพย์สินทางปัญญา

หมู่บ้านเศรษฐกิจพอเพียงต้นแบบ ประจำปี 2562 ชุมชนที่มีการปลูกพืชแบบเกษตรอินทรีย์ นำไปสู่การก่อตั้งวิสาหกิจชุมชน กระทั่งผลผลิตทางการเกษตรของชุมชนได้รับ GAP จากสำนักงานเกษตรอำเภอบ่อเกลือ  

ชุมชนที่ยังคงพูดภาษาถิ่น ภาษาลื้อ พึ่งพิงวิถีเกษตรกรรม เช่น ปลูกข้าว ผัก เพื่อการยังชีพและขาย

ศาลหลักเมืองมหาสารคาม

กลุ่มชาติพันธุ์เยอที่อพยพมาจากอำเภอราษีไศล มีสำนึกของความเป็นเยอและยึดถือประเพณีดั้งเดิมของบรรพบุรุษ 

บ้านลาดเจริญ หมู่บ้านเล็ก ๆ สุดเขตแดนสยามที่เปี่ยมล้นด้วยมนต์เสน่ห์ริมฝั่งโขง สถานที่ที่ปรากฎวิถีชีวิตและสายใยผูกพันกับลำน้ำและอัตลักษณ์วัฒนธรรมไทย-ลาว ตลอดจนร่องรอยลานหินประวัติศาสตร์หาดทรายสูง แหล่งท่องเที่ยวที่มีชื่อเสียงประจำอำเภอเขมราฐ

เป็นที่ตั้งของชนเผ่าทั้ง 5 ผู้หนีภัยสงครามมาอยู่ใต้ร่มพระบรมโพธิสมภารอย่างสงบและสามัคคี