จากกลุ่มคนที่เข้ามาอาศัยอยู่ชั่วคราวตามพื้นที่เกษตรกรรม กลายเป็นชุมชนบนพื้นที่ที่มีทรัพยากรธรรมชาติอุดมสมบูรณ์ สู่ศูนย์ศิลปาชีพบ้านแม่ต๋ำพื้นที่พัฒนาศักยภาพชุมชน

ชุมชนชานเมืองที่มีความเป็นมายาวนานก่อนการตั้งเมืองมีการเคลื่อนย้ายพื้นที่เพื่อหาพื้นที่ตั้งบ้านที่เหมาะสมกับการตั้งบ้านเรือนในทุกๆด้าน ปัจจุบันยังเป็นพื้นที่รองรับการขยายตัวของเมืองมหาสารคามที่เติบโตขึ้นเรื่อยๆ

ชุมชนริมแม่น้ำตรัง มีป่าจากที่ใหญ่ที่สุดในจังหวัดตรัง อีกทั้งเป็นแหล่งเรียนรู้งานฝีมือจากต้นจาก เช่น การสานตะกร้า การสานกระเช้า การทำหมาตักน้ำ ภูมิปัญญาชาวบ้านที่สร้างรายได้ให้ชุมชน

ชุมชนล่ามช้าง ชุมชนเมืองเก่าจังหวัดเชียงใหม่ เป็นชุมชนที่มีความสำคัญทางประวัติศาสตร์ ประเพณี งานหัถกรรมช่างฝีมือของเมืองเชียงใหม่ ได้รับการยกย่องให้เป็นย่านภูมิทัศน์วัฒนธรรมของเมือง ที่เชื่อมโยงลักษณะทางเศรษฐกิจการท่องเที่ยวกับถนนท่าแพ ที่ประกอบด้วยอาคารเก่าที่่ควรค่าแก่การอนุรักษ์เช่นเดียวกัน 

จากตลาดค้าปลาพัฒนาสู่การเป็นศูนย์กลางการค้าส่งและค้าปลีกดอกไม้สดนานาชนิด รวมทั้งผัก ผลไม้จากสวนเกษตรไทยที่เปิดให้บริการตลอด 24 ชั่วโมง ทั้งยังเป็นที่ตั้งของสะพานพระพุทธยอดฟ้า ร้านพันธุ์พฤกษาสุดชิค และคาเฟ่สุดคลาสสิก ตอบโจทย์วัยรุ่นสายชิลที่ต้องการเก็บภาพถ่ายสวย ๆ เดินเที่ยวเล่นถ่ายรูปในมุมต่าง ๆ รับประทานอาหารโฮมเมด ชมพระอาทิตย์ตกได้ครบจบที่ปากคลองตลาด

ชุมชนย่านตลาดการค้า บริเวณสองฝั่งของถนนในตลาดเทศบาลตำบลบางแพ ภายในชุมชนมีสถานที่ที่น่าสนใจ ได้แก่ พิพิธภัณฑ์พื้นบ้านบางแพ และ ณ สัทธา อุทยานไทย

มัญจาคีรีนามเมืองเก่า บึงกุดเค้าคู่เมืองบ้าน นมัสการหลวงปู่โสหลวงปู่ผาง ตลาดกลาง ที่นอนหมอน แสนออนซอนดอนเต่า งามลำเนาเขาภูเม็ง เล็งชมกล้วยไม้ป่าบาน

บ้านแม่ออกฮู พื้นที่ชุมชนกลุ่มชาติพันธุ์กะเหรี่ยง จากศูนย์พักพิงชั่วคราวสู่ชุมชนพหุวัฒนธรรมที่มีมนต์เสน่ห์ทางวัฒนธรรมและเอกลักษณ์เฉพาะ

ชุมชนอายุกว่า 200 ปี มีอาหารพื้นบ้านอย่าง หมกเจ๊าะปลากรายและปิ้งอั่วปลาที่หาทานได้ยาก

ละอุ่นเหนือ 1 ตำบล 5 หมู่บ้าน 10 เขตอนุรักษ์พันธุ์สัตว์น้ำ สถานที่แห่งการรวบรวมถ่ายทอดเรื่องราววิถีชีวิตริมลำคลองละอุ่น พื้นที่แห่งการจัดการบริหารระบบนิเวศลำคลองจากความเสื่อมโทรมสู่การพลิกฟื้นคืนชีพเศรษฐกิจชุมชน 

เป็นบริเวณที่แม่น้ำโขงและแม่น้ำรวกมาบรรจบกัน หรือที่เรียกว่า สบรวก เป็นพรมแดนระหว่างประเทศไทย ลาว พม่า บริเวณนี้จึงเป็นจุดแลกเปลี่ยนสินค้าที่สำคัญ และยังมีทัศนียภาพสวยงามดึงดูดนักท่องเที่ยวให้เข้ามาเยี่ยมชม

ชุมชนชาวไทดำที่ยังคงรักษาอัตลักษณ์ทางภาษาผ่านชั้นเรียนไทดำ