บ้านหนองสระ เดิมเป็นเนินที่มีหนองน้ำ ชาวบ้านได้พัฒนาขุดลอกไว้ใช้ประโยชน์ จนกลายเป็นที่มาของชื่อหมู่บ้าน และยังเป็นพื้นที่มีความอุดมสมบูรณ์ เหมาะแก่การเกษตรและมีน้ำใช้ตลอดปี

ห้วยปูแกง (บ้านแม่ขมุน้อย) เป็นชุมชนที่รักษาวิถีชีวิตดั้งเดิมและวัฒนธรรมท้องถิ่นได้เป็นอย่างดี มีการทอผ้าด้วยมือและงานฝีมือท้องถิ่นที่โดดเด่น เป็นแหล่งท่องเที่ยวที่ใส่ใจอนุรักษ์สิ่งแวดล้อม ชุมชนช่วยกันดูแลรักษาความสะอาดพร้อมทั้งยังมีทัศนียภาพงดงาม จึงเป็นตัวอย่างการพัฒนาการท่องเที่ยวที่ส่งเสริมเศรษฐกิจชุมชนควบคู่กับการรักษาวัฒนธรรมและธรรมชาติได้อย่างกลมกลืน

เค่ง (Qeej) หรือแคนม้ง ดนตรีชาติพันธ์ุที่ส่งต่อจากรุ่นสู่รุ่นใช้ในพิธีกรรมที่มีความเฉพาะ และผ้าทอใยกัญชง เส้นใยธรรมชาติ ที่คู่ควรแก่การศึกษาและเรียนรู้จากหมู่บ้านนี้

บ้านหนองกลางเนินเป็นชุมชนเกษตรที่อุดมสมบูรณ์ ดำเนินชีวิตตามแนวเศรษฐกิจพอเพียง มีการเพาะปลูกและเลี้ยงสัตว์ควบคู่กันไป ชาวบ้านร่วมแรงพัฒนาสาธารณูปโภค เช่น ลอกคลองและทำถนน ส่งเสริมคุณภาพชีวิตและความเข้มแข็งของชุมชน

การอนุรักษ์ทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม โดยเฉพาะการบริหารจัดการป่าชุมชนที่มีพื้นที่กว่า 1,000 ไร่ ซึ่งชาวบ้านร่วมกันดูแล ฟื้นฟู และใช้ประโยชน์อย่างเหมาะสม อีกทั้งยังเป็นแหล่งอาหารและสมุนไพรพื้นบ้านที่สำคัญ ด้วยความร่วมมือระหว่างชุมชนและหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง และเป็นตัวอย่างของการพัฒนาที่ยั่งยืนควบคู่กับการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมอย่างเป็นรูปธรรม

ชุมชนปกาเกอะญอที่อยู่ติดแนวชายแดนไทย-เมียนมา ที่ยังคงรักษาวิถีวัฒนธรรมของชุมชน มีน้ำตกปกาเกอะญอเป็นแหล่งท่องเที่ยวทางธรรมชาติ

หมู่บ้านบนพื้นที่สูง มีประเพณีปีใหม่ม้งที่เกิดจากความร่วมแรงร่วมใจของชาวม้ง ยังคงความเชื่อของชาวม้งดั้งเดิมที่ส่งต่อจากรุ่นสู่รุ่น พื้นที่หมู่บ้านโอบล้อมไปด้วยภูเขาสูง หนึ่งในนั้นคือดอยสอยมาลัยที่รอการไปพิชิตของผู้ที่ชื่นชอบการผจญภัย 

ชุมชนริมคลองที่มีพื้นที่เล็กที่สุดเมื่อเทียบกับชุมชนใกล้เคียง ทําให้คนในชุมชนเกิดความคุ้นเคยกัน มีการอยู่อาศัยแบบพึ่งพากัน การจ้างงานเกิดขึ้นภายในชุมชน ทําให้เกิดการหมุนเวียนของรายได้ภายในครัวเรือนได้ดี