ชุมชนบ้านอ้ออีเขียวโดดเด่นด้านการแปรรูปปลานิลแดดเดียวและงานฝีมือจากวัสดุเหลือใช้ สร้างรายได้และลดของเสียในชุมชน พร้อมรวมกลุ่มเป็นวิสาหกิจชุมชนที่เข้มแข็ง พึ่งพาตนเองได้อย่างยั่งยืน

มีความหลากหลายทางวัฒนธรรม มีพื้นที่ป่าโปร่งและแหล่งน้ำธรรมชาติขนาดเล็กที่ช่วยหล่อเลี้ยงระบบเกษตรกรรม เป็นแหล่งผลิตพืชเศรษฐกิจสำคัญ เช่น มันสำปะหลัง ซึ่งเป็นรายได้หลักของชุมชน

บ้านโคกยางมีทรัพยากรธรรมชาติที่อุดมสมบูรณ์ โดยตั้งอยู่ในพื้นที่ที่มีป่าไม้และแหล่งน้ำธรรมชาติ ซึ่งเอื้อต่อการทำเกษตรกรรมและเลี้ยงสัตว์ได้อย่างยั่งยืน และมีวิถีชีวิตเกษตรกรรมแบบพึ่งพาตนเอง ชุมชนมีการทำเกษตรกรรมหลากหลาย ทั้งการปลูกข้าว พืชผักสวนครัว และการเลี้ยงสัตว์ เช่น โค กระบือ และไก่ ซึ่งเป็นฐานรายได้หลักและรักษาเอกลักษณ์ความเป็นชุมชนเกษตรดั้งเดิม อีกทั้งชาวบ้านยังคงรักษาประเพณีพื้นบ้านและพิธีกรรมทางศาสนา เช่น งานบุญประจำปี งานบุญข้าวสาก งานแห่เทียนเข้าพรรษา ซึ่งช่วยเสริมสร้างความสามัคคีและความผูกพันชุมชน

สวนกง ชุมชนชาวประมงที่รักและหวงแหนทรัพยากรท้องถิ่น มีการอนุรักษ์และฟื้นฟูทรัพยากรทะเลอ่าวไทย สภาพแวดล้อมทางทะเลให้คงความอุดมสมบูรณ์และคืนความสมดุลของระบบนิเวศ ดูหลำ ฟังเสียงปลา วิถีชีวิตภูมิปัญญาการทำประมง มรดกอันล้ำค่าที่ได้รับการถ่ายทอดมาจากบรรพบุรุษเพื่อใช้ในการหาอยู่หากิน 

ห้วยปลากองเป็นหมู่บ้านที่อยู่ติดกับพรมแดนไทย-เมียนมา มีแหล่งท่องเที่ยวที่มีความอุดมสมบูรณ์ทางธรรมชาติอย่างมาก อีกทั้งยังมีความหลากหลากหลายทางธรรมชาติ มีสถานที่ท่องเที่ยวมากมาย เช่น ถ้ำเจ้าพ่อโมกขละ รอยพระพุทธบาทลอยฟ้า สวนไม้กลายเป็นหิน หรือต้นสนท่ามกลางธรรมชาติของสองฝั่งแม่น้ำเมย

ชุมชนบ้านห้วยสิบบาทมีจุดเด่นอยู่ที่การอนุรักษ์ภูมิปัญญาท้องถิ่นและวิถีชีวิตที่เรียบง่ายตามแนวเศรษฐกิจพอเพียง ชาวบ้านมีความเชี่ยวชาญในงานหัตถกรรม การแปรรูปผลิตภัณฑ์จากธรรมชาติ และการใช้สมุนไพรพื้นบ้าน

ป่าชุมชน "บ้านห้วยยะอุ" แหล่งทรัพยากรธรรมชาติและระบบนิเวศ กิจกรรมล่องแพยาง ท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์และวิถีชุมชน และพระธาตุเจดีย์บ้านพะกา เป็นเจดีย์ศักดิ์สิทธิ์ตามความเชื่อของชาวบ้านคู่หมู่บ้านพะกามาตั้งแต่สมัยอดีต เป็นการบูชาและขอพรให้เกิดความสุขสงบร่มเย็นแก่ผู้คนในหมู่บ้าน

การจัดการป่าชุมชนอย่างยั่งยืน โดยชาวบ้านร่วมกันดูแลทรัพยากรธรรมชาติผ่านการตั้งคณะกรรมการ การกำหนดกฎระเบียบ และการปลูกฝังจิตสำนึกด้านการอนุรักษ์ ป่าชุมชนจึงเป็นทั้งแหล่งอาหารและแหล่งเรียนรู้ที่สำคัญ นอกจากนี้ยังมีการสืบทอดวัฒนธรรม ความเชื่อ และประเพณีที่เกี่ยวข้องกับป่า ทำให้เกิดความร่วมมือและความสามัคคีในชุมชนอย่างเข้มแข็ง

ชุมชนบ้านอ้ออีเขียวโดดเด่นด้านการแปรรูปปลานิลแดดเดียวและงานฝีมือจากวัสดุเหลือใช้ สร้างรายได้และลดของเสียในชุมชน พร้อมรวมกลุ่มเป็นวิสาหกิจชุมชนที่เข้มแข็ง พึ่งพาตนเองได้อย่างยั่งยืน

มีความหลากหลายทางวัฒนธรรม มีพื้นที่ป่าโปร่งและแหล่งน้ำธรรมชาติขนาดเล็กที่ช่วยหล่อเลี้ยงระบบเกษตรกรรม เป็นแหล่งผลิตพืชเศรษฐกิจสำคัญ เช่น มันสำปะหลัง ซึ่งเป็นรายได้หลักของชุมชน

บ้านโคกยางมีทรัพยากรธรรมชาติที่อุดมสมบูรณ์ โดยตั้งอยู่ในพื้นที่ที่มีป่าไม้และแหล่งน้ำธรรมชาติ ซึ่งเอื้อต่อการทำเกษตรกรรมและเลี้ยงสัตว์ได้อย่างยั่งยืน และมีวิถีชีวิตเกษตรกรรมแบบพึ่งพาตนเอง ชุมชนมีการทำเกษตรกรรมหลากหลาย ทั้งการปลูกข้าว พืชผักสวนครัว และการเลี้ยงสัตว์ เช่น โค กระบือ และไก่ ซึ่งเป็นฐานรายได้หลักและรักษาเอกลักษณ์ความเป็นชุมชนเกษตรดั้งเดิม อีกทั้งชาวบ้านยังคงรักษาประเพณีพื้นบ้านและพิธีกรรมทางศาสนา เช่น งานบุญประจำปี งานบุญข้าวสาก งานแห่เทียนเข้าพรรษา ซึ่งช่วยเสริมสร้างความสามัคคีและความผูกพันชุมชน

สวนกง ชุมชนชาวประมงที่รักและหวงแหนทรัพยากรท้องถิ่น มีการอนุรักษ์และฟื้นฟูทรัพยากรทะเลอ่าวไทย สภาพแวดล้อมทางทะเลให้คงความอุดมสมบูรณ์และคืนความสมดุลของระบบนิเวศ ดูหลำ ฟังเสียงปลา วิถีชีวิตภูมิปัญญาการทำประมง มรดกอันล้ำค่าที่ได้รับการถ่ายทอดมาจากบรรพบุรุษเพื่อใช้ในการหาอยู่หากิน 

ห้วยปลากองเป็นหมู่บ้านที่อยู่ติดกับพรมแดนไทย-เมียนมา มีแหล่งท่องเที่ยวที่มีความอุดมสมบูรณ์ทางธรรมชาติอย่างมาก อีกทั้งยังมีความหลากหลากหลายทางธรรมชาติ มีสถานที่ท่องเที่ยวมากมาย เช่น ถ้ำเจ้าพ่อโมกขละ รอยพระพุทธบาทลอยฟ้า สวนไม้กลายเป็นหิน หรือต้นสนท่ามกลางธรรมชาติของสองฝั่งแม่น้ำเมย

ชุมชนบ้านห้วยสิบบาทมีจุดเด่นอยู่ที่การอนุรักษ์ภูมิปัญญาท้องถิ่นและวิถีชีวิตที่เรียบง่ายตามแนวเศรษฐกิจพอเพียง ชาวบ้านมีความเชี่ยวชาญในงานหัตถกรรม การแปรรูปผลิตภัณฑ์จากธรรมชาติ และการใช้สมุนไพรพื้นบ้าน

ป่าชุมชน "บ้านห้วยยะอุ" แหล่งทรัพยากรธรรมชาติและระบบนิเวศ กิจกรรมล่องแพยาง ท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์และวิถีชุมชน และพระธาตุเจดีย์บ้านพะกา เป็นเจดีย์ศักดิ์สิทธิ์ตามความเชื่อของชาวบ้านคู่หมู่บ้านพะกามาตั้งแต่สมัยอดีต เป็นการบูชาและขอพรให้เกิดความสุขสงบร่มเย็นแก่ผู้คนในหมู่บ้าน

การจัดการป่าชุมชนอย่างยั่งยืน โดยชาวบ้านร่วมกันดูแลทรัพยากรธรรมชาติผ่านการตั้งคณะกรรมการ การกำหนดกฎระเบียบ และการปลูกฝังจิตสำนึกด้านการอนุรักษ์ ป่าชุมชนจึงเป็นทั้งแหล่งอาหารและแหล่งเรียนรู้ที่สำคัญ นอกจากนี้ยังมีการสืบทอดวัฒนธรรม ความเชื่อ และประเพณีที่เกี่ยวข้องกับป่า ทำให้เกิดความร่วมมือและความสามัคคีในชุมชนอย่างเข้มแข็ง